Działalność

Historia

Powstanie Teatru jest zasługą przede wszystkim ówczesnego księdza proboszcza Szczepana Stalpińskiego, który udostępnił dzieciom pomieszczenia parafialne i zbudował salę widowiskową z całym zapleczem teatralnym. Początkowo zespół liczył kilkanaścioro dzieci, które do czerwca 1996 r. wchodziły w skład teatru „Świetliki” przy Szkole Podstawowej nr 315 na Targówku, prowadzonego przez Teresę Tymosiewicz-Muszel, która od początku istnienia Teatru jest kierownikiem zespołu i reżyserem przedstawień teatralnych.

Pierwszym premierowym przedstawieniem teatru, który początkowo działał pod nazwą Teatr Dziecięcy przy Parafii Św. Marka Ewangelisty, była sztuka napisana przez Urszulę Golańską „Cicha Noc”, której premiera odbyła się 25 stycznia 1997 r. W tym dniu została też oddana do użytku nowa sala teatralna.

Pomysł na nazwę „RAJ” pojawił się po wspólnym wakacyjnym pobycie zespołu w Piwnicznej. Mottem tego wyjazdu był cytat z piosenki ze słowami Jonasza Kofty „Pamiętajcie o ogrodach”. Pierwszym ogrodem był biblijny raj, przygotowywane na koloniach scenki na temat „Adam i Ewa w raju” zainspirowały nas. I tak powstał „RAJ”…

Uczestnicy

Zespół z każdym rokiem powiększał się o kolejnych uczestników. W ciągu 10 lat istnienia przez teatr „przewinęło” się niemal 200 dzieci.

Obecnie Teatr RAJ tworzy grupa 50 dzieci, przeważnie uczniów pobliskich szkół podstawowych nr 52, 84 i 114 a także gimnazjów nr 141, 142 i 145. Przyjeżdżali do nas nawet mali mieszkańcy Żoliborza i Łomianek.

Uczestnikiem Teatru może zostać każdy, nie ma bowiem żadnych przesłuchań, eliminacji, wystarczy chęć i regularne uczęszczanie.

Cele Teatru

Cele Teatru „RAJ” odbiegają znacznie od typowych założeń amatorskich dziecięcych zespołów teatralnych. Nie dążymy do sukcesów frekwencyjnych, choć na brak publiczności nie możemy narzekać. Naszym celem nie jest również sukces ekonomiczny. „RAJ” wciąż jest jeszcze przedsięwzięciem deficytowym mimo społecznego zaangażowania jego twórców. Może istnieć tylko dzięki pomocy naszych sympatyków i ofiarodawców, wrzucających symboliczną złotówkę po obejrzanym spektaklu.

Na drugi plan schodzi tu nawet poziom artystyczny spektakli, chociaż zarówno widzowie, jak i jurorzy festiwali teatralnych wielokrotnie doceniali efekty pracy małych aktorów i dorosłych twórców przedstawień. Osiągnięcie wysokiego poziomu przedstawień ustępuje innym celom, wśród których najważniejszym jest wychowanie przez teatr. Nie jest przypadkiem ani to, że zespół powstał przy parafii, ani fakt, że do Teatru przyjmuje się wszystkie dzieci niezależnie od ich zdolności. Teatr jest taką dziedziną, w której każde dziecko ma szansę się rozwinąć, jeżeli tylko będzie miało chęć do pracy i spotka osoby (dorosłych i rówieśników), które pomogą mu się otworzyć i w pełni skorzystać z zajęć. Słowa te nie są tylko sloganem – na co dzień widzimy ich odbicie w rzeczywistości, obserwując ewolucję dzieci. Kształtowanie osobowości dziecka, rozwijanie jego wyobraźni, nauka odpowiedzialności za siebie i innych, przygotowanie dziecka do pracy w zespole – oto zadania, które stawiają przed sobą twórcy Teatru „RAJ”.

Dorośli w Teatrze

Nasz Teatr to nie tylko dzieci, ale i opiekunowie, młodzież, rodzice oraz liczne grono naszych sympatyków.

Obecny proboszcz, ksiądz Wacław Madej, wspiera nasze działania i śledzi z uwagą nasze dokonania, jest wiernym widzem „RAJskich” spektakli, uczestniczy w premierach, cieszy się z sukcesów, jakie osiągamy.

Kierownikiem Teatru i reżyserem przedstawień jest pani Teresa Tymosiewicz-Muszel, która działa od początku istnienia Teatru.

Od 2005 roku z Teatrem współpracuje Monika Oliszewska, autorka 3 sztuk, których premiery odbyły się w „Raju”.

„Raj” to przedsięwzięcie wymagające pracy zbiorowej i twórczej – gdyby nie dziesiątki, a nawet setki pomocnych rąk, sprawnych umysłów i gorących serc, Teatr Raj nie mógłby zaistnieć.

W pracach Teatru uczestniczy grupa rodziców. Tomasz Goździewicz od wielu lat projektuje i wykonuje zaproszenia i programy teatralne, robi zdjęcia na spektaklach, założył i prowadzi stronę internetową Teatru. W domu państwa Teresy i Andrzeja Żaków znajduje się nieformalna pracownia kostiumów, szytych mistrzowską ręką. Zawsze można liczyć na pomoc w pracach wszelkiego typu (od przyszycia guzika po zaprojektowanie scenografii) Mam i Babć naszych aktorów: Anety Głowienki, Jolanty Rudowskiej, Leokadii Bożym, Agaty Adamczuk i Anny Markowskiej i innych. Wszyscy pracują społecznie, czerpiąc radość z sukcesów dzieci i zadowolenia widzów Teatru.

Obsługą dźwięku i oświetlenia przez kilka lat w naszym Teatrze zajmował się Sebastian Kozioł, absolwent pobliskiego Gimnazjum Nr 141. Dzięki jego staraniom sala teatralna jest wyposażona w profesjonalny sprzęt oświetleniowy i nagłośnieniowy. Aktualnie nagłośnieniem zajmuje się Arkadiusz Bodziuch a oświetleniem Piotr Pieczyński.

Nie zapominamy także o tych, którzy przez wiele lat byli związani z Teatrem. Wiele zawdzięczamy pierwszemu proboszczowi naszej parafii, księdzu prałatowi Szczepanowi Stalpińskiemu, dzięki któremu powstała przystosowana do występów sala teatralna i pierwsze wyjazdy kolonijne. Bardzo ciepło wspominamy drugiego proboszcza naszej parafii, księdza Krzysztofa Waligórę, który był wiernym widzem i dobrym duchem naszego Teatru. A w przedstawieniu jasełkowym „W poszukiwaniu wydarzenia, które wszystko zmieniło” zagrał nawet z dużym wdziękiem rolę XIX-wiecznego proboszcza. Niezaprzeczalny wkład w rozwój Teatru wnieśli: Grażyna, Bogdan i Agata Hulak, Jadwiga Olędzka, Marek Korzan (pomoc techniczna i nagrywanie przedstawień), Urszula i Lesław Golańscy (autorzy tekstu i muzyki do kilku spektakli naszego Teatru), Radek Pęsiek, Urszula Muszel i Łukasz Fabijański oraz Karolina Janiszewska, Marzena i Krzysztof Ptaszkowie, Bogusława Ciskowska, Barbara Witowska i wielu, wielu innych. Co roku w przygotowanie jasełek włączała się schola parafialna pod batutą siostry Danuty Przybyłek. Z owoców ich pracy korzystamy do dziś: mamy uszytą i zamontowaną kurtynę, oświetlenie i nagłośnienie sali, zakupione pianino, darowane materiały i rekwizyty.

Dokumentacja działalności

Cała działalność Teatru „RAJ” jest udokumentowana. Mamy 11 tomów kronik teatralnych, 14 kronik kolonijnych, przedstawienia nagrane na kasetach wideo, DVD, mnóstwo zdjęć. W teatralnym archiwum zgromadzone są zaproszenia, programy, afisze, wycinki z prasy.